Μή χάσετε τους… χαμένους στο Μανχάτταν, την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη, που έχουμε την τιμή να παρουσιάσουμε σ’αυτό το μπλογκ, πολύ πολύ σύντομα!… Μήν παραλείψετε επίσης να μας βάλετε στα bookmarks, η συνέχεια προβλέπεται ακόμα πιό συναρπαστική!…
Μή διανοηθείτε να χάσετε την παρουσίαση της εκπληκτικής καρα-κάλτ ταινίας του ‘74, “Ένοχες Σχέσεις” σήμερα το βράδυ σ’αυτό εδώ το μπλόγκ!… Και το Σάββατο, ακολουθεί άλλο ένα ξεχασμένο διαμάντι του Γιάννη Δαλιανίδη, από τα ’80s!… Γαρδέλης και Ντούζος…όπως δεν τους έχετε ξαναδεί ποτέ!…
EDIT
———————————————————————————————
H ΑΡΤ ΦΙΛΜΣ παρουσιάζει:
Μιά ταινία του ΤΖΑΙΗΜΣ ΠΑΡΙΣ
Ο Γυιός μου ο Στέφανος (1975)
Σκηνοθεσία: Μάριος Ρετσίλας
Σενάριο: Μέλπω Ζαρόκωστα
Πρωταγωνιστούν: Χρήστος Πολίτης, Κάτια Δανδουλάκη, Τασσώ Καβαδία
Συμμετέχουν: Γιώργος Χριστοδούλου, Άρης Μιχόπουλος, Γιάννα Παππά, Γιώργος Λουκάκης, Σταύρος Φαρμάκης, Τάσος Ραμσής
Συνεργείο:
Φωνολήπτης: Τάκης Κοντός, Μπούμαν: Σπύρος Δρόσος, Βοηθός Σκηνοθέτη: Κώστας Ρεβύθης, Βοηθός Οπερατέρ: Θάνος Μαθάς*, Βοηθός Μοντέρ: Πάνος Αγγελόπουλος, Φωτογράφος: Σπύρος Νικολακόπουλος, Αμπιγιέζ: Λίτσα Πρασίνου, Synthesizer-Φωνή: Γιώργος Πετρίδης**, Ηλεκτρολόγοι: Σάββας Σκαφίδας, Κλεάνθης Πιτσιλάδης, Μηνάς Τσιτμιδέλλης, Εργαστηριακή επεξεργασία: FINOS FILMS, Προϊστάμενος εργαστηρίου: Μικές Δαμάλας, Επεξεργασία ήχου: STUDIO ERA, Προϊστάμενος: Νίκος Δεσποτίδης, Τίτλοι: OPTICAL STUDIO, ΚΟΥΚΛΕΣ ¨ΚΕΧΑΓΙΑΣ”***, Ξενοδοχείον: Απόλλων Παλλάς-Καβούρι, Έπιπλα: Αντώνης Φαλαϊνάς- Νίκαια, Έπιπλα γραφείου: EBE MOBEL, Γ.Παληβός – Ακαδημίας 34, Παραγωγή: Τζαίημς Πάρις, Μοντάζ: Γιώργος Τριανταφύλλου, Μουσική: Μιχάλης Μανιάτης, Γενική διεύθυνσις: Μαίρη Πάρις, Διεύθυνσις Φωτογραφίας: Κώστας Παπαγιαννάκης
Διάρκεια: 82 λεπτά
* Άραγε ο ίδιος που φωτογράφησε τις Ερωτικές Παραλλαγές του 1992;
** Τον ξέρει κανείς; ακούγεται ενδιαφέρον..
*** Τί ακριβώς είναι αυτό; Υπάρχει ακόμα;
———————————————————————————————-
ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ
Μετά από μερικές ταινίες του 1990 και του 1992, περνάμε σε ένα φίλμ του 1975, πράγμα παράδοξο για ένα μπλογκ αφιερωμένο στη δεκαετία του ‘80. Όταν όμως πέφτει στο γραφείο μου ένα τέτοιο διαμάντι, ο ουρανοξυστόπληκτος Γαρδέλης μπορεί να περιμένει λίγες μέρες ακόμα.
Έχω πολλές ερωτήσεις να κάνω στη Μέλπω Ζαρόκωστα που υπογράφει το σενάριο των Ένοχων Σχέσεων, αλλά αμφιβάλλω αν διαβάζει αυτό το μπλογκ. Ο γυιός μου ο Στέφανος (αρχικός τίτλος) είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, με κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, υπέροχη “σάπια” φωτογραφία, και αρρωστημένο άρωμα σεβεν-τίλας, όπως μόνο τα γυαλιά του Χρήστου – Γιάγκου Δράκου- Πολίτη και τα φουστάνια της Κάτιας Δανδουλάκη μπορούν να μεταδώσουν με τόση πιστότητα στον ανυποψίαστο θεατή.
Κι επειδή όπως καταλάβατε, στα λόγια δεν είμαι καλός, περνάμε στο φωτορομάντσο μας…
Η εισαγωγή, είναι, χωρίς πλάκα, ψαρωτική, και θα μπορούσε να ανήκει σε οποιαδήποτε αμερικανική ταινία τρόμου του ‘70.
Ούτε τίτλοι, ούτε τίποτα, μόνο η καταρρακτώδης βροχή και οι βροντές, ο αέρας που λυσσομανάει, πατζούρια που χτυπάνε και…
Ποιός ή τί θα ήθελε να μπεί εκεί μέσα; Η προοπτική πρώτου προσώπου δεν μας αποκαλύπτει την ταυτότητα του (της;) εισβολέα με την παρδαλή ομπρέλα…
Ποιά είναι η μυστηριώδης ηλικιωμένη; Και που στέλνει με το μπαστούνι της την άλλη μυστηριώδη επισκέπτρια;
Μπαίνοντας στην κρεβατοκάμαρα, ήχος από πιάνο, ήχος από βιολιά, αλλά κανένας απολύτως από την… Κάτια Δανδουλάκη:
Είναι….είναι νε..νεκρός ή απλά….κοιμάται; Και… ποιός είναι;
Βρήκαν ώρα να πέσουν τα κρέντιτς!… Την έπνιξε ή όχι; Ας σταματήσει κάποιος αυτόν τον εμπαιγμό!..
“Καλό ήταν”, φωνάζει ο σκηνοθέτης… Και μετά φωνάζουν όλοι μαζί, κάθε τεχνικός το δικό του. Ο χρόνος τρέχει και πρέπει να πάνε στην επόμενη σκηνή..
Μέρος των γυρισμάτων; Πραγματικότητα ή ψέμα; Πού είναι ο David Lynch?..
στοιχειωμένες φωνές…. [edit: πρoφανώς η ιστορία ξεκινά από εδω...]
Από πού προέρχονται;
Στην εποχή μας, θα τον λέγανε απλώς Otaku…
Δεν είναι πολύ καλός ομιλητής…
Μα δεν του παίρνεις λέξη αυτού του ανθρώπου…
Σάηκο κουκλοποιός ή ντροπαλός νέρντ; Ελπίζουμε το πρώτο.
Κιθαριστικά αρπίσματα και ψιλοκουβεντούλα, δεν αρκούν να σπάσουν τον πάγο..
Χτύπημα στο καμπανάκι, και….
Είναι ανατριχιαστικό να μιλάει έτσι ένας γιός στη γριά μάνα του…
Ακόμα περισσότερο, όταν διαπιστώνουμε πως δεν μιλάει στη μάνα του…
Αυτή η καταραμένη φταίει… τον αναστάτωσε… και το ξέρει… Βρήκε ώρα να χαλάσει το αμάξι της, μεσα στην καταιγίδα, ακριβώς μπροστά στη βίλα του Στέφανου…
Ήταν στραβό το κλίμα…
..τό’φαγε κι ο γάϊδαρος…
Επιτέλους σπίτι για λίγη ηρεμία… όση επιτρέπουν τα κεφάκια του κυρίου… Πόσο καιρό νά’ναι άραγε μαζί;
Σίγουρα θα περάσουν καλύτερα το βράδυ σε σχέση μ’αυτους:
Τα παιχνίδια με το φυστίκι…
έχουν προβλέψιμη εξέλιξη, όμως κάτι δεν είναι σωστό….
Τί κάνει την ίδια στιγμή ο Στέφανος; Και γιατί η μουσική θυμίζει το Paranoid Android χωρίς τις κιθάρες; Ω Θεέ μου…
Creepy as Hell..
Ούφ… Λίγος καθαρός αέρας και η Κάτια Δανδουλάκη με μίνι…. Που πηγαίνουν άραγε;
Αμ δε που θα μάθουμε.. Ξανά βουτιά στη φροϋδική παράνοια της βίλας του Στέφανου… Ώστε η μάνα του είναι πιανίστα….
Ο συμβολισμός προφανής… και ο παρακάτω διάλογος (με έκο παρακαλώ) για το youtube κατευθείαν:
Εντάξει, αλλά πρώτα πρέπει να παραδώσει ΑΥΤΟ το γράμμα, στον κύριο Χαραλάμπους, παλιό φίλο του πατέρα του…
Στον μισητό, ηλιόλουστο, έξω κόσμο… Τουλάχιστον θα αγοράσει το δώρο που υποσχέθηκε…
..και μετά στο ξενοδοχείο Apollon Palace. Ώστε ο κύριος Χαραλάμπους είναι σκηνοθέτης… Ποιόν περιμένει στην αίθουσα του μπόουλινγκ;
Η μητέρα του Στέφανου ζητάει στην επιστολή, να μεσολαβήσει ο Χαραλάμπους στον Δαμιάνη. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Ευχάριστη έκπληξη, αλλά ο Στέφανος δεν ήρθε για διασκέδαση. Έχει σοβαρή κουβέντα να κάνει..
Σιγά σιγά καταλαβαίνουμε τί συμβαίνει…
Ώστε κι ο Στέφανος παίζει πιάνο… άραγε θέλει να ακολουθήσει τα χνάρια της μητέρας του; Και ποιός θα τον πάει σπίτι, απ’το Καβούρι που βρίσκεται;
Οι απαραίτητες συστάσεις. Know your enemy…
με τί καρδιά να γυρίσει στο σπίτι;
Το πρώτο δείγμα παρακοής: Πρέπει να φρεσκάρει μερικά κομμάτια ΤΩΡΑ!.. Παρόλαυτά, προτιμά να ανεβεί πάνω… έχει άλλες προτεραιότητες. Ποιές είναι αυτές;
Κι όμως!.. Το άλλο πρωί, η Χριστίνα τον γυρεύει:
Αυτή η μέγαιρα της το κλείνει, σίγουρα, με ψεύτικες δικαιολογίες. Νά’την πάλι:
Ώρα για μελέτη, όχι για σκάψιμο.. Τ’ακούς Άντονυ Πέρκινς;
Ψέματα!.. κατέβηκε μόνο 4 φορές!..
Πάμε Πρόβα:
Ποιός τολμά να διακόπτει;
Ο Νταμιάνι, ή όπως τέλοσπάντων λέγεται, μπορεί να περιμένει…
Επιτέλους, το πρώτο ραντεβού για τον Στέφανο και τη Χριστίνα !.. Στις αμερικάνικες ταινίες, το ζευγαράκι πηγαίνει στα συγκρουόμενα. Εδώ, πηγαίνει στο θέατρο και κάνει παντομίμα μιά επίδειξη μόδας. Ένα ζεστό, χιουμοριστικό πεντάλεπτο που ανήκει στην γλυκιά Κάτια Δανδουλάκη:
Η κουβέντα φτάνει στο πού και πώς ζεί ο καθένας…
Μόνο που άλλο Χριστίνα, άλλο Νταμιάνι. Θα εντυπωσιαστεί από το παίξιμο του Στέφανου;
Μάλλον όχι… ϊσως αν δεν έπαιζε ύποπτα χάλια…και δεν έφευγε τρέχοντας στα μισά:
Νταμιάνι, δε μας παρατάς λέω γώ;
Τώρα αρχίζουν τα προβλήματα…
*
Τέλος 1ου μέρους
*
EDIT
2ο μέρος
Το επόμενο πρωί, τα πνεύματα φαίνεται να έχουν ηρεμήσει…
Είναι όμως έτσι; Και γιατί ο Στέφανος βιάζεται να βγεί πρωί πρωί; Με ποιόν έχει ραντεβού στη Λεωφόρο Ι. Μεταξά; ( Γλυφάδα;)
Φαγητό, βόλτες, ψώνια. Απλά πράγματα, με δυναμικό, γκονταρικό μοντάζ:
Επιστροφή στο σπίτι… Κάποιος παρακολουθεί…
Γιατί δεν ανοίγει; Τί σκαρφίστηκε πάλι αυτή η σατανική γυναίκα; Πρώτα όμως πρέπει να βρούν τρόπο να μπούν…
Δράση, αγωνία, περιπέτεια…
Έπαθε κάτι η μμμμμαμά;
Ναί, κλείδωσε κιόλας, μή σου φύγει…
Όσοι από σας έχετε δεί το Fight Club θα εκτιμήσετε πόσο πολύ τα σπάει η επόμενη σκηνή:
Ρε μπάς κι έχει δίκιο ο Τάηλερ; Πόσο καιρό έχει να πάει βόλτα στη θάλασσα;
Ναί, είσαι αυτοδημιούργητη, σταμάτα να του το τρίβεις στη μούρη, τον κάνεις χειρότερα!.. Προβλήματα δεν έχεις;
Καλή ιδέα:
Ήρθε η ώρα για εξηγήσεις:
Επαναστάτης με αιτία;
Oh-oh…
Μέστην απελπισία του, πού θα καταλήξει ο Στέφανος; Αλλά πρώτα: Ποιός χτυπάει το κουδούνι και χαλάει το παρτάκι της Χριστίνας;
Ρεσιτάλ από την Τασσώ Καβαδία…
Έχει κι άλλο;
Πού είναι όμως ο Στέφανος;
Γυρνάει σπίτι σε έξαλλη κατάσταση…
Ά, δε μπάμε καλά… δε μπάμε καθόλου καλά…
Και μετά την ανατροπή αυτή, περνάμε στο δραματικό φινάλε της ταινίας:
Τί σκαρφίστηκε η διαβολική αυτή γυναίκα;
Και γιατί μιλάει στα κάδρα; Ώστε ο πατέρας του Στέφανου έφυγε και δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για αυτούς;; Μεγάλωσε το παιδί της μόνη της, αν και ποτέ κανείς, δηλαδή οι γονείς της, δεν της έμαθε τον τρόπο!…
Η Χριστίνα έφτασε κιόλας!… Γιατί φοράει ΤΑ ΙΔΙΑ ρούχα που έχει και όταν ξεκινάει η ταινία;;; Τί άρρωστο και εμετικό πρόκειται να της αποκαλύψει η γριά;
Για ποιό πράγμα την προετοιμάζει ότι δε θα αντέξει; Γιατί της ζητάει να ξυπνήσουν τον Στέφανο ή να τον αφήσουν στη νάρκη του;
Ας αρχίσουν τα βιολιά…
Σας θυμίζει κάτι;
ντελίριο, φλάσμπακ, φαντασιώσεις, και γέλια με έκο….
Αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό…
Θα την πνίξει και την άλλη; Η αγωνία στο κατακόρυφο…
Μπερδευτήκατε;
Ακριβώς όπως το είπε!.. Αυτό ήταν!..
Πώς σας φάνηκε; Χιτσκοκική παράνοια έ;
Συμπερασματικά, μιά αρκετά ευχάριστη έκπληξη, και μια ταινία που συνιστώ ανεπιφύλακτα!..
Καλό σας βράδυ!…
screens, subs, editing by me:)
PS: Μή μου ζητάτε να την ριπάρω!.. Αγοράστε την, ή νοικιάστε την σε vhs!…
