“Όπρα, Θεέ μου!”
– Καλεσμένος Όπρα Γουίνφρευ
“Ώ, Θεέ μου, Όπρα!”
– Ο ίδιος καλέσμένος
“Νενίκηκά σε Σουπιάδη!”
– Κουέντιν Ταραντίνο
Τουλάχιστον πέντε με δέκα λεπτά απουσιάζουν από το 62λεπτο vhs rip της ταινίας που παρακολουθήσαμε, και θα παρακαλούσαμε όποιον έχει την αυθεντική κασσέτα να μήν τα ανεβάσει ποτέ.
Ταινίες όπως ο Φερετράκιας μας κάνουν να χάνουμε την πίστη μας στη Βιντεοκασσέτα. Μήπως οι επικριτές έχουν δίκο; Μήπως η νοσταλγία μας μας κάνει να βλέπουμε αυτά τα έργα με ροζ γυαλιά; Μήπως η vip’s productions ανήκει στο γραφείο κηδειών και το ζαχαροπλαστείο που ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ;;;;;
Η οποία θεωρείται, όχι άδικα, μιά από τις πιό προχειροφτιαγμένες παραγωγές του είδους. Μπορείς να καταλάβεις τη σειρά με την οποία γυρίστηκαν οι σκηνές, πριν παραδοθούν σε έναν άσχετο πιτσιρικά να τις μοντάρει όπως όπως.
Θυμάσαι τότε που είχες να γράψεις μια εργασία για αύριο και είπες θα το ξενυχτήσεις;
Και μετά κοιμήθηκες και είπες θα ξυπνήσω πρωί να την κάνω και στο τέλος την ξεπέταξες 10 λεπτά πριν φύγεις απ’το σπίτι;
Το ίδιο με τον Φερετράκια.
Κι είναι κρίμα γιατί ο Πάνος Σουπιάδης είναι εθνικό κεφάλαιο για τη χώρα, ένα κράμα Μίστερ Μπήν, Τζούμα, Σπυριδάκη, Τσιβιλίκα και δεν ξέρω και γω ποιόν άλλο.
Τέλοσπάντων, πάμε στο έργο μας. Μιά ψυχή πού’ ναι να βγεί, ας βγεί. (pun intented)
H VIP’S VIDEO PRODUCTIONS Παρουσιάζει
τον ΠΑΝΟ ΣΟΥΠΙΑΔΗ
στην ταινία:
Ο ΦΕΡΕΤΡΑΚΙΑΣ
Συμπρωταγωνιστούν:
ΚΩΣΤΑΣ ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΚΕΛΥ ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ
ΡΕΝΑ ΜΑΝΙΑΤΑΚΗ
ΘΑΝΙΑ ΖΟΓΚΑ
ΧΑΡΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΡΝΑΚΙΔΗΣ
ΜΑΡΙΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΑΡΙΑ ΜΑΚΡΗ
ΤΑΣΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΑΣ
ΜΙΜΗΣ ΘΕΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΑΚΗΣ ΝΑΚΟΣ
ΒΙΚΥ ΚΟΥΡΣΑΡΗ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ
ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΤΣΑΡΩΝΗ
Καλλιτεχνική διεύθυνση: ΜΑΡΙΑ ΚΟΤΖΑΜΑΝΗ
Μακιγιάζ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΡΘΑΛΙΤΟΥ
Βοηθός Σκηνοθέτη: ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΗΤΕΑΣ
Video: ΜΑΝΟΣ ΣΙΛΙΒΡΙΑΝΟΣ
Ήχος: ΑΡΗΣ ΤΣΙΜΟΓΙΑΝΝΗΣ
Διεύθυνση Φωτογραφίας: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
ΜΟΝΤΑΖ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΛΕΦΑΚΗΣ JR (<– το καταλάβαμε)
Σενάριο: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΠΩΝΗΣ
Παραγωγή: ΤΑΣΟΣ ΚΟΤΖΑΜΑΝΗΣ
Σκηνοθεσία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΣ
—————————
ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ
—————————
Ξεκινάω λοιπόν το βιντεάκι να παίζει, και… RICKROLLED!!
Ανακουφισμένος που έπεσα θύμα της γνωστής ιντερνετικής φάρσας, ψαχνω δίπλα μου για καμιά άλλη ταινία να παρακολουθήσω… όμως ο Φερετράκιας συνεχίζει κανονικά με το Never Gonna Give You Up!.. Και η φάτσα του Rick Astley πού είναι; Πουθενά φυσικά!..
Το έργο ξεκινάει όντως μ’ αυτό το τραγούδι, σαν να μας λέει, άθελά του, ότι είναι ένα κακόγουστο αστείο.
*
*
Πώς πάνε ο δουλειές στο γραφείο τελετών του κ. Χαρίλαου Ψυχοβγάλτη; Ο κλάδος υποφέρει…
*
*
Ευτυχώς ο καύσωνας βοηθάει λίγο τα πράγματα… Αν και τί ανάγκη έχει ο Μίμης Θειόπουλος; Δεν υπάρχει βιντεοκασσέτα που να μην έχει παίξει!..
*
*
Ξαφνικά..
*
*
*
Το τηλέφωνο χτυπάει. Πελάτης.
*
*
Πελάτισσα.
*
*
Χρειάζεται να συνεχίσω; Αυτό είναι το χούμορ της ταινίας. Η ηλίθια παρέα που σκάει στο πάρτυ όταν όλοι έχουν κουραστεί. Συνεχίζουμε με την εύθυμη χήρα. Ο Λάκης είναι έτοιμος να πάει σπίτι της..
*
*
Γελάσατε; Ούτε κι εγώ.
*
*
Ο Σουπιάδης που οδηγάει τη νεκροφόρα μασώντας τσίχλα, είναι ο ορισμός του cool…
*
*
Η σκηνή που ακολουθεί είναι για ανθολογία:
*
*
Σ’ αυτό το σημείο θα έπρεπε να τα παρατήσω και να φύγω διακοπές στηνΈδεσσα. Όμως το μπλογκ videokaseta σας αγαπάει ειλικρινά, γιαυτό και θα περιγράψουμε όσο πιό γρήγορα γίνεται τις επόμενες σκηνές μέχρι το λυτρωτικό τέλος.
Ο Λάκης λοιπόν πηγαίνει στο σπίτι της χήρας και μπερδεύει το μότο του γραφείου. Μετράει τη χήρα και από την παρεξήγηση η χήρα λιποθυμάει και ο Λάκης νομίζει ότι η χήρα πέθανε και βλακείες τέτοιες.
*
*
Ξαφνικά ο Σουπιάδης αποκτά τις υπερδυνάμεις του αφεντικού του συν κάτι έξτρα: Ο ήχος του γουρουνιού που σκαλίζει με τη μύτη. Το συγκεκριμένο εφεύρημα είναι… disturbing.. με την Κρόνενμπεργκ έννοια..
*
*
*
*
Πίσω στο γραφείο, το αφεντικό προσλαμβάνει τον Μιχάλη και τον στέλνει αμέσως για δουλειά…
*
*
Ο Λάκης κόβει βόλτες στο Μπραχάμι(;) και συναντά τον ιερέα της γειτονιάς..
*
*
Κάπου εδώ η κασσέτα κόβεται και εμφανίζει απότομα το Λάκη με το κορίτσι του τη Λούλα που δεν είναι άλλη από την κόρη του αφεντικού:
*
*
Ο γέρος συμφωνεί να γίνει ο γάμος;
*
*
Πάμε λοιπόν να γνωρίσουμε το κύκλωμα με τα κοράκια των κλινικών.. (Ξέρει κανείς να μας πεί που γυρίστηκαν οι παρακάτω σκηνές;)
*
*
Η Τούλα τους οδηγεί στο μπαρ όπου και θα μιλήσουν ιδιαιτέρως..
*
*
Η Τούλα ξέρει ποιός είναι να τα τινάξει, και οι πληροφορίες κοστίζουν..
*
*
Οι ανταγωνιστές-κοράκια παραμονεύουν..
*
*
Ώρα να πάμε στον κήπο να γνωρίσουμε τους ετοιμοθάνατους..
*
*
Οι αντίπαλοι καταφθάνουν και ξεσπάει καυγάς..
*
*
Ενώ ο Σουπιάδης πεθαίνει τη γριά..
*
*
Στο δρόμο κάποιος τον αναγνωρίζει και του προτείνει συνεργασία.. Ώς τί;
*
*
Ο Λάκης δε φαίνεται να συγκινείται από τον ψυχοπαθή φίλο μας ο οποίος τον κηνυγάει στους Μαντ Μαξ δρόμους του Μπραχαμίου (μπορεί να είναι και άλλη περιοχή, δεν τό ‘χω και σίγουρο) σε μια υπέροχη συμβολική σκηνή…
*
*
Στο τέλος μάλλον προσλαμβάνεται, αλλά στην πρώτη κηδεία μιάς γυναίκας, μοιρολογεί κατά λάθος για κάποιον άντρα.. Προηγείται και μιά σκηνή με την απίστευτα τρομακτική φάτσα του ιερέα:
*
*
*
*
Φυσικά δεν απουσιάζει η κηδεία από μια ταινία με τίτλο Ο Φερετράκιας, αν και πολύ θα το θέλαμε..
*
*
Είστε ακόμα εδώ;
Έχει και χειρότερα.
Τους πέφτει το φέρετρο και, τα κόλλυβα είναι χαλασμένα με αποτέλεσμα να τρέχουν όλοι στην τουαλέτα, εκεί που ο Λευτέρης Καπώνης έγραψε προφανώς το σενάριο..
*
*
*
Στο σπίτι του Λάκη, όπου καταφθάνει η Λούλα..
*
*
*
Ας πάμε όλοι μαζί μια βόλτα με το αμάξι να ηρεμήσουμε.. Ο “τρίτος τροχός” πού θα καθήσει;
*
*
*
Πού θα λάβει χώρα το ραντεβουδάκι;
*
*
Είναι προφανές ότι καμία “κυρά” δεν καταδέχτηκε να παίξει στη σκηνή και φέραν μιά μαθήτρια.. Η ατάκα του σεναρίου όμως δεν άλλαξε… θεωρία μου είναι αυτή..
*
*
Το ραντεβού τελείωσε. Και τώρα τί;
*
*
Λουλούδια από τα νεκροταφεία… στα νυχτερινά κέντρα…ΟΚ αυτό το ξέραμε…
*
*
Ακολουθούν ψώνια… στα πλαίσια της δουλειάς…
*
*
Η συνάντηση με τον ιερέα είναι ανεκδοτολογικού τύπου. Και οι δυό εύχονται να πεθάνει ο Ψυχοβγάλτης για να γίνει ο γάμος.
*
*
Η επόμενη σκηνή με τη χήρα και το νεκρό που ζωντανεύει είναι τόσο τραγική που αρνούμαι να γράψω τους διαλόγους..
*
*
Και μπαίνουμε στην τελική ευθεία.. Η κόντρα με τα ανταγωνιστικά κοράκια.. Ξεκινά έτσι:
*
*
Το χειρότερο είναι ότι οι ηλικιωμένοι αυτοί δέχτηκαν να παίξουν στην ταινία και να τους λένε τέτοια πράγματα..
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι ανταγωνιστές για να εκδικηθούν σκαρώνουν μιά φάρσα.. Τηλεφωνούν στον Ψυχοβγάλτη ώς πελάτες και φέρνουν στο σπίτι τους νυχτιάτικα τον Λάκη και το Μιχάλη… Προσέξτε τη γωνία λήψης των πλάνων… Ο σκηνοθέτης το διασκεδάζει μιμούμενος αμερικάνικες ταινίες τρόμου.. Τα κλισέ τουλάχιστον…
*
*
*
*
Καμιά νεκροφάνεια θά ‘ναι…
*
*
*
Ώστε ο μουστάκιας ήταν έ; Ούτε που πήγε το μυαλό μου.. Επιτόπου σπεύδει η τηλεόραση…
*
*
Πόσο ηλίθια ήταν η παραπάνω φράση; Τί τρασίλα είναι αυτή;;;
*
*
Φοβερή δημοσιογραφία!!.. Στον τόπο που έγιναν όλα!.. Αισθάνομαι ήδη σαν να είμαι εκεί!
*
*
Μπόνους μισή ντισκόμπαλλα επειδή κάνει πλάκα το ΚΚΕ.
Αμέσως μετά, ο Λάκης παντρεύεται τελικά τη Λούλα ΚΑΙ ΔΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΜΟ!.. Πόσο τσίπηδες είναι εκεί στη vip’s productions; Μεταφερόμαστε κατευθείαν σε ένα βαρετό οικογενειακό τραπέζι…
*
*
Το μόνο που απέμεινε στον σεναριογράφο είναι να τους σκοτώσει όλους. Θα το κάνει, να πάμε κι εμείς για ύπνο;
*
*
*
Κι έτσι ο Λάκης γίνεται το αφεντικό… Κι εμείς τον απολαμβάνουμε στο ρόλο του οδηγού.. στις ίδιες σκηνές που είδαμε και στην αρχή αρχή… Εμένα δε με πειράζει… Μακάρι όλη η ταινία να ήταν στο αμάξι.. Αυτά τα χαμηλά πλάνα μ’ αρέσουν υπερβολικά…
*
*
Τα κοράκια ούτε που μας ενδιαφέρει τί κάνουν..
*
*
Και φθάνουμε στο θλιβερό τέλος…
*
*
Λίιιγο ακόμα…
*
*
ΟΚ αυτό ήταν!.. Ποιοί άραγε μας πρόσφεραν αυτό το αριστούργημα;
*
*
Δηλαδή: Να σε θάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι.
Τ Ε Λ Ο Σ
Μερικές ανάσες για να συνέλθουμε…
—————————
ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΗ
—————————
Αναρωτιέμαι ώρες ώρες γιατί κάθομαι και ασχολούμαι σ’ αυτό το μπλογκ, αντί να κάνω κάτι πιο εποικοδομητικό όπως πχ συλλογή με βίντεο όλων των αμφισβητούμενων φάσεων του Αστέρα Τρίπολης.
Θα βαθμολογήσω τον Φερετράκια με
2 στις 5 ντισκόμπαλλες
και θα παρακαλέσω την vip’s productions, αν το βγάλει σε blu-ray να μας στείλει το δελτίο τύπου.
Είμαι περίεργος να δώ τί στην ευχή θα γράφει.
Ωστόσο… Ωστόσο…
Όσο κακοφτιαγμένο κι αν είναι το συγκεκριμένο ταινιάκι, οφείλω να παραδεχτώ πως κατέχει μιά υπόγεια σκοτεινή δύναμη την προέλευση της οποίας αδυνατώ να προσδιορίσω.
Ίσως οι μακάβριες σκηνές του, ίσως η πληθωρική παρουσία του μέγιστου Πάνου Σουπιάδη, ίσως τα ταραντινικά πλάνα των μαυροντυμένων ρεζερβουάρ ντογκζ, ίσως οι generic, αμερικάνικου τύπου έρημες γειτονιές του Μπραχαμίου, ίσως γιατί δεν την είδα ολόκληρη.
Μιά βραδυφλεγής βόμβα είναι λοιπόν ο Φερετράκιας, με τα ωστικά της κύματα να γίνονται αισθητά στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα μέχρι και τις μέρες μας.
Δηλαδή εσείς γιατί νόμιζετε ότι το παρακάτω εικονίδιο του iPhone είναι έτσι όπως είναι;
*
*
—————————
ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
—————————
Το μπλογκ videokaseta, σεβόμενο τους αναγνώστες του, ταξίδεψε μέχρι το εξωτικό Μπραχάμι, συνομίλησε με τους ντόπιους, γεύτηκε παραδοσιακά εδέσματα, κατέθεσε στέφανο (μάνο) σε βίντεοκλάμπ της περιοχής και αντιστάθηκε στον πειρασμό να αγοράσει το Doom 3 μεταχειρισμένο προς 5 ευρώ.
Γραφείο κηδειών όμως, στη διασταύρωση Αγ. Δημητρίου 126 και 25ης Μαρτίου, δεν βρήκε..
*
*
..κι έτσι, δυστυχώς, 25 χρόνια μετά, τα μυστικά του Φερετράκια θα μείνουν κλειδωμένα (pun intended) για πάντα.
*
—————————
CREDITS
—————————
*Τα δικαιώματα της ταινίας ανήκουν στους παραγωγούς της (τρομάρα τους). Το μπλογκ αυτό δεν έχει καμία σχέση (κι ούτε θα ήθελε) με τη vip’s video productions καί/ή τους δικαιούχους εκμετάλλευσης (απ’ το μυαλό μου τα βγάζω) του έργου. Please don’t sue me.
**All screens, subs, drunk comments etc by Mr. Super Insomniacs.
***Η κακή φωτό του εξωφύλλου είναι από το μπλογκ trashmania. Το επεξεργαστήκαμε λίγο στο photoshop μπας και το σώσουμε, αλλά μάταια. Απορούμε δε γιατί κάποιος μπήκε που μπήκε στο κόπο… και μετά απλώς τράβηξε μια κατασκοπευτική φωτό σαν τον Τομ Κρουζ που κρέμεται απ’ το νταβάνι. Λίγη τελειομανία δε βλάπτει, έ φίλε μου;
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
